Karongi

Uiteindelijk ging een Italiaan er op Catawiki met de prijs vandoor, de Fransen waren te zuinig. Niet dat ik nu weer een enorm kapitaal te besteden heb, maar toch.

Internationale handel is natuurlijk aan de orde van de dag in zo'n grensplaats als Rusizi, zeker met zo'n bijna mythisch land als Congo aan de overkant van de rivier. Met een visum loop je zo de brug over naar Bukavu. Ik zou niets liever doen, maar moest aan deze kant van de rivier blijven. Maar een terrasje met zicht op Congo was ook leuk. Verder viel er, zoals te verwachten, niet veel te beleven. Bij de luns heb ik mijn hand toch enigszins overspeeld met een varkensvlees gerecht. Erg lekker, maar voor de darmen toch iets te zware kost. De rest van de dag zat ik klem. Nog wel een mooie middag wandeling gemaakt door het meer landelijke deel voorbij het hotel. Denk niet dat daar ooit een toerie gelopen heeft.

Vanochtend commotie bij het uitchecken. Ik was er heilig van overtuigd dat ik al betaald had bij het boeken. Daar dacht de receptie anders over. In mijn afschriften kon ik het ook niet terugvinden. Dus maar gewoon betaald, ook zonder mijn vaste klanten korting. Dat ga ik bij thuiskomst nog wel uitvechten met Accor. Gaan lopen naar het busstation, waar ik net de bus naar Karongi miste. Wat wel als voordeel had dat ik in de eerstvolgende een fatsoenlijke plek had. De weg was zeer nieuw en dus goed, de omgeving was schitterend. In drie uur tijd was ik in Karongi. Mijn hotel wordt gerund door de katholieke kerk en ligt op een spectaculair mooie plek. De kustlijn is hier nogal grillig en fjorderig. Ik kijk hier op het water, maar dat is niet direct het grote meer, maar een van de vele uitstulpingen. Bij de namiddag wandeling op een strandje beland waar volop gezwommen en gekanood werd. Ik heb mij beperkt tot een cola.

In een zaaltje van het hotel was een kerkdienst annex buffet annex feestje gaande. Iets met de verjaardag van Saint Jean  ik zat in een tamelijk surrealistische setting op de veranda, met een wijntje naast een knipperende kerstboom, terwijl boven het meer een onweersbui losbarstte. Voor mij voortaan het equivalent van het geluksmoment van de laat-twintigste- eeuwse dichter R Froger met zijn doorbrekende zon en vers kopje thee.