Van de koffie naar de thee

Na een dag in het koffie- centrum van Rwanda te hebben vertoefd ben ik nu, ruim honderd kilometer westwaarts, in de thee gelogeerd. En ik ben weliswaar niet dol op dat drankje, maar de omgeving is echt overrompelend mooi.

Rond Huye heb ik niets van de koffie kweek gezien, maar de bakkies waren er wel opvallend lekker. Ik heb me bij de ochtendwandeling in het kerkelijk leven gestort, met als hoofddoel de kathedraal van Onze Lieve Vrouwe van Wijsheid. Een enorme en opvallend mooie bakstenen kerk uit 1934. Met een gedenksteen voor Koningin Astrid, geliefd bij alle Belgen en alle Afrikanen. Voor een doordeweekse dag vond ik dat er bij opvallend veel kerken bedrijvigheid was. Maar er zijn ook zoveel stromingen en heiligen, dat er waarschijnlijk iedere dag wel iets te vieren of te gedenken valt. De ochtend eindigde in het Nationale Etnografische Museum, dat te boek staat als het beste van het land. En het stelde dan ook niet teleur. Mooi opgezet en ingericht, veel potten, pannen, manden, trommels en sieraden. Ik hou ervan. Fotograferen helaas verboden, dus ik heb mijn slag in de gift shop moeten slaan, voor de betere stukjes vlechtwerk. Op de terugweg werd ik ineens overvallen door een regenbui. Precies tegenover een restaurant rond lunstijd. Je zou het goddelijke voorzienigheid kunnen noemen.

Na een korte break kon ik weer op pad, door veld en beemd deze keer, in een kleine vallei achter het hotel. Akkers met mais, met wat verdwaalde zonnebloemen en het en der bamboebossen. Aan de overkant van de vallei, tussen de huizen, had een groepje kids me in de gaten. Die begonnen luid te joelen en te zwaaien. En na ruim een half uur omlopen belandde ik aan hun kant van de vallei, tot nog grotere hilariteit. De foto printer deed zijn werk weer als vanouds, met blije kids en leuke foto's als gevolg.

's avonds in het hotel deed het alleraardigste meisje van het hotel verwoede pogingen om mij van het ware geloof te overtuigen. Dat blijft toch iets bizars in mijn ogen. Dat christendom is toch een bijproduct van de kolonisatie zou je denken. Maar dat gaat nu juist weer niet mee in de dekolonisatie. Jammer.

Vanochtend schaamteloos voor de luxe van een taxi gegaan om mijn volgende bestemming te bereiken, Gisakura. Iets te duur naar mijn smaak, maar toch een goede keuze, gezien het comfort en het betere uitzicht tijdens de waanzinnig mooie tocht. Slingerend, stijgend en dalend door een prachtig landschap. Eerst door gehuchten en veel landbouwgrond, vervolgens door theeplantages, daarna door het Nyungwe National Park, het oudste oerbos van Afrika, en eindigend tussen nog  meer theeplantages rond het gehucht Gisakura (dat op iedere kaart trouwens weer andere namen heeft). Het hotel ligt tussen de theestruiken. De chauffeur van een luns voorzien. En vertrokken voor een lange middag wandeling. Eerst tussen de plantages direct naast het hotel. De rondzwermende kinderen blijken hier hondsbrutaal, teken van toerisme helaas. Het money money was niet van de lucht en sommige kleintjes graaiden gewoon in mijn broekzakken. De kunst is om een beetje mee te grappen en te dollen, maar toch vind ik het jammer. De tweede helft van de tocht ging gewoon over de weg, op zoek naar het visitor center van het park. Dat bleek weer eens verder weg dan gedacht, maar het uitzicht op de thee was dusdanig oogverblindend mooi dat het geen moeite kostte om door te lopen. En bij aankomst begon het weer precies te regenen. Je zou er weer bijna iets in gaan zien, qua opperwezen. De activiteiten in het park blijken behoorlijk aan de prijs, terwijl ik eigenlijk niet echt iets bijzonders hoef. Morgen om negen uur kan ik mee op een trek naar een waterval, speciaal voor W.

Terug in het hotel bleek het zowaar druk te zijn. Zozeer zelfs dat de hotelbaas aankondigde dat het diner in de vorm van een buffet was. Tot zonsondergang op mijn terras gezeten. De rust werd slechts verstoord door een vogel met een roep als een autoalarm en het gekrijs van het kind van de buren. Jammer. Het diner viel tegen, maar ik kreeg een leuke Belg aan tafel, goed voor een aardig gesprek. En dan nu eens zien of er inderdaad geen muggen zijn vanwege hoogte.....