Medina

Men zegt dat een bezoek aan Medina tijdens Ramadan even zwaar telt als een bezoek aan Mekka. Dan heb ik die credits toch maar op zak! Ik was het meest benieuwd naar Medina en die nieuwsgierigheid werd volledig beloond.

Daar moest dan wel nog een beetje brakke hangdag aan voorafgaan. In Riyadh was het gisteren warm, regenachtig en werkelijk alles was dicht. Ik had bedacht de Sky Bridge van het Kingdom Center nog mee te pikken, maar die ging te laat open. Dan maar absurd vroeg naar het vliegveld om daar te hangen. En o verrassing, daar waren eet- en koffietentjes open, waar schoorvoetend gebruik van werd gemaakt, dus ook maar door mij. Als zelfs pelgrims op weg naar Mekka een Big Mac zitten te eten, dan mag ik ook wel een pizza punt! Al bij het instappen kreeg iedereen een iftar box uitgedeeld, behalve ik, want ik had iets te eten besteld. De zonsondergang viel precies tijdens het taxiën, dus iedereen viel meteen aan. Ik heb toch maar even gewacht tot we in de lucht waren. In Medina stond ik voor ik er erg in had buiten voor de terminal, waar meteen iemand een taxi regelde voor een vaste prijs. Ook Medina blijkt weer enorm groot, met een onwaarschijnlijk uitgebreid snelwegen netwerk, tot in het centrum. Je merkt aan alles dat de stad de laatste decennia is ingericht op de ontvangst van miljoenen pelgrims. Mijn hotel ligt net buiten de Haram zone. Omdat de berichten hierover nogal wisselden ging ik toch enigszins bezorgd op weg naar de Moskee van de Profeet. Veel politie en andere genres van uniformen op de been, maar niemand reageerde op mij, dus ik kon gewoon tot in het centrum komen. De Moskee zelf was uiteraard off-limits, maar ik kwam tot aan de deur, bij wijze van spreken. Het avondgebed ging net beginnen, dus het was loeidruk. Het plein voor de Moskee zat ook helemaal vol. Prachtig schouwspel, met gezang van een zeer toonvaste Muezzin. In de buurt zelfs nog wat boodschappen kunnen doen, want het hotel biedt geen ontbijt. Als ik niet meer te zien zou krijgen van Medina, dan zou ik al tevreden zijn geweest.

Maar vandaag was er nog een dag..... Na een licht ontbijt de straat op, in de stroom mensen op weg naar het ochtend gebed. Er is eigenlijk altijd wel een stroom heen of terug gaande. Ik waagde nu ook wat stappen binnen de hekken, onder de grote parasols, om aan een uniformpje te vragen waar ik nu wel en niet mocht komen. 'Are you Muslim?' was de vraag. Ik antwoordde uiteraard naar waarheid en dus moest ik toch buiten de hekken blijven. Ben uiteraard benieuwd wat er gebeurd zou zijn als ik yes geantwoord had... In het nabijgelegen museum werd de geschiedenis van de Moskee vertelde en met maquettes verbeeld. In de loop der eeuwen zijn er vele her- en verbouwingen en uitbreidingen geweest. Een van de laatste was de toevoeging van de enorme parasols, zodat een groot deel van het buitengebied in de Moskee geïntegreerd is. En vandaar dat ik daar ook niet mocht komen. Een goede pelgrim bezoekt vervolgens ook de Quba Moskee, drie kilometer zuidwaarts. De oudste moskee van de stad. Althans op de plek van de oudste moskee, want hier uiteraard ook een en al her- en nieuwbouw. Het is zelfs zo dat in de 19e en begin 20e eeuw bewust de nog resterende gebouwen uit de tijd van de Profeet vernietigd zijn. De zeer strenge vorm van de Islam, beoefend door de Saoedische elite, het Wahabisme, ziet verering van objecten en gebouwen als een vorm van afgoderij. Niet de hele islamitische wereld was daar gelukkig mee.

Inmiddels was het toch wel weer erg heet geworden, de wangen begonnen te schroeien, dus even een break in het hotel. Met een appel en een cup-a-soupje. En een dutje. Voor de middagronde had ik een ander historisch gebied op het oog, dat van de zeven moskeeën, maar de route daarheen liep weer eens vast in onmogelijke snelwegen, dus dat heb ik laten schieten. De rest van de middag rond de Moskee geslenterd. Op het plein werden voorbereidingen voor de iftar getroffen. Volgens mij zijn er allemaal weldoeners, bedrijven en stichtingen die een stukje plein inrichten en mensen daar uitnodigen voor de iftar. En jawel, ook ik als goddeloze mocht (zeg maar gerust moest) aanschuiven. Dat deed ik uiteraard maar al te graag. Ik zat tussen een Indiër en een Oezbeeks gezin, althans het mannelijke deel, de vrouwen zaten achter ons. De zon ging onder, de Muezzin schalde Allah-u-akbar en iedereen viel aan. Dadels en water, yoghurt met een kruidenmengsel en een broodje. En thee en koffie. Het was allemachtig prachtig. Absoluut hoogtepunt van de reis. Sommigen zullen zeggen van mijn leven, maar zover bekeerd ben ik nog niet. Er volgde uiteraard ook weer een gebed. Terug in het hotel bleek een zeer rijk buffet bij de prijs inbegrepen, dus daar ook nog lekker gegeten, met veel enorm schransende mensen om mij heen. Een laatste loopje naar de Moskee kon ik ook niet weerstaan, er begon uiteraard weer een gebed. Medina was een hoogtepunt. En dan mag ik morgen alweer op de hogesnelheidstrein naar Jeddah. Wat een feest!