Suzhou

Omdat musea allemaal dicht zijn op maandag heb ik me vanochtend in Shanghai beperkt tot een wandeling in de buurt van het hotel. En dat stelde niet teleur. Neem ergens een zijstraat en je belandt in een woonwijk tussen de thee drinkende oudjes. De was hangt te drogen aan stangen boven de straat, de straten staan vol met geïmproviseerde stoelen en banken, omringd door bloembakken, brommers en karretjes.

In een halfuur naar het station gelopen. Het kopen van een kaartje was gelukkig weer een enorme onderneming. Het moest via het loket, omdat de automaten geen paspoort kunnen lezen. Helaas kwam de man voor mij een stuk of tien tickets laten omboeken, dus dat schoot niet op. Ik had voor de zekerheid bestemming Suzhou op mijn telefoon in het Chinees staan, maar de dame achter het loket begreep me ook gewoon. Trein om elf uur. Er moest ongelooflijk veel ingetypt worden. En toen ik contant ging betalen moest er nog meer ingetypt worden. Maar er rolde een ticket uit!

In het station werkt het als op een vliegveld. Verzamelen in een van de wachthallen, via een gate door de controle ( in geval van paspoorten een handmatige check, de Chinese id's kunnen door de zelfscan) naar het perron. Vertrek stipt op tijd, ritje van 25 minuten en een mens staat in Suzhou. Door een foute vermelding in de Maps app verkeerd gelopen, maar uiteindelijk via Google maps toch op de juiste plek beland. Tot mijn grote verbazing blijkt alles online gewoon te werken: Google, Facebook, Instagram, zonder zichtbare censuur.

Bij de registratie in het hotel liep alles weer via de vertaal app. Ik kreeg ook meteen een enquête over mijn verblijf in Suzhou, die ik eigenlijk na afloop had moeten invullen, maar ik heb mijn enthousiasme over alles maar gewoon op voorhand kenbaar gemaakt.

Met de metro naar de oude binnenstad. Waar de musea ook dicht waren, maar waar de grootste claim of fame wel open bleek: de Humble Administrators Garden. Beroemdste tuin van het land. Ik denk dat ik er bij mijn eerste bezoek aan Shanghai ook geweest ben, als dagtrip. Geen rijen voor de deur, kaartje kon, wederom met paspoort, ter plekke gekocht worden. Binnen bleek het toch behoorlijk druk, maar nog redelijk acceptabel. Op hoogtijdagen zal er geen doorkomen aan zijn.  Beetje geslenterd, net zo geboeid door het publiek als door de tuin. Rondlopen in historisch kostuum is hier duidelijk het ding voor de gen-Z. En dan overal, voor iedere steen of paviljoen op de foto of video. Er werd vrolijk op los getiktokt.

Op goed geluk ergens geluncht. Hele fijne noedels met garnalen. Terwijl een serveerster serveerde stond de ander erbij met de mobiel in de aanslag voor commentaar: zij zal de noedels mengen; de soep moet niet door de noedels. Ik werd nog net niet gevoerd. Maar het was lekker.

De rest van de middag geslenterd langs het kanaal, grotendeels via de straat met alle toeristische bonanza. Eten en drinken is het thema. En verkleden dus. En tiktokken. Leuk om te zien. Maar gelukkig zijn er de zijstraatjes, voor meer rust en couleur locale. Totaal ondoorgrondelijke mix van wonen, werken en recreëren, in een nog ondoorgrondelijkere mix van bouwsels: van historisch en vervallen tot volledig gerenoveerd of herbouwd. Het was prettig dwalen in ieder geval.

Vanavond in het Wanda Plaza gaan eten, ook weer op goed geluk. Bij de rijst koning. Alles moest daar eigenlijk via de app, van bestellen tot betalen, maar gelukkig mocht ik ook gewoon plaatjes aanwijzen en cash betalen. Wat eruitzag als een paddenstoelen-mix bleek na afloop, bij het uittesten van mijn vertaal app ' gebakken varkensnek met fluweelzachte champignons '  te zijn. Het smaakte er niet minder om.

Het is weer allemaal een groot feest. Misschien was ik in een vorig leven toch Chinees....